عده ای از افراد متدین و مذهبی چه شیعه و چه سنی ، با تندروی و تعصب و بدون اینکه بخواهند و یا بتوانند ، دیگراندیشان را تحمل نمیکنند. سعی میکنند یک شبه وارد جنت شده و تلاش میکنند ، چه با زور و چه با رضایت ، دیگران را هم وارد جنت کنند. بدون آن که بدانند جنت و جهنم چیست و فلسفه آن چه میباشد . فکر میکنند ، نماینده خاص خداوند و پیامبر اسلام هستند و تکلیف مقدسی برگردن آنان است تا کل بشر را هدایت و اگر نشد با انتحار ، مردم را مجازات یا پاداش بدهند . چنان تحجر و پرده تعصب ، چشم و عقلشان را کور کرده است که هیچ عقیده و نظری را قبول نکرده و به کفر میکشانند. 

بر عکس عده ای دیگر هستند که بنام روشنفکری و یا تظاهر به روشنفکری ، خیال میکنند ، دنیای پیشرفته غرب با دین ستیزی به جایی رسیده اند . انسانهای دینی و مذهبی را تمسخر میکنند و مارک عقب مانده و یا متحجر بر پیشانی آنان میزنند . غافل از آن هستند که دنیای پیشرفته غرب فقط از راه احترام و عمل به قانون ، تحمل عقاید و نظرات مخالف ، آزادی اندیشه و عقاید و با تلاش و کوشش به این پیشرفت رسیده اند . بنابرین خود شاهد هستیم در کشورهای غربی ، هر گروه و عقیده و دین و مذهب آزاد هستند و حتی  مطابق قانون حق دارند ، فرزندان خود را طبق  عقیده خود تربیت کنند و حتی در خیابانها و در منظر عمومی ، فستیوال انجام داده و یا رژه بروند و یا به عبارتی راهپیمایی کنند. در تمام شهرهای بزرگ این کشورها ، شیعیان با آرامی و مسالمت آمیز راهپیمایی خود را انجام دادند و هیچ مخالفتی با آنان نشد .

در حالیکه در دانشگاه کابل که باید مهد علم و تمدن و تضارب آراء و اندیشه باشد ، بر سر اینکه آیا عزاداری امام حسین برگزار شود یا نه ، کشته و زخمی بر جای گذاشته میشود .

خوب است انسانها به جای تکفیر و تحمیق دیگران ، به عقاید و نظریات هم احترام گذاشته و به مردم اجازه بدهند خود آزادنه راه و روش زندگی کردن و اندیشیدن را انتخاب کنند. نا با زور انتحار و نه با نشان تکفیر .