از لحظه اول اسارت جواد ضحاک ، نگران بوده و هر لحظه به تمامی وبلاگها و سایتها مراجعه میکردم . اما امروز سه شنبه خبر شهادت وی ، غم و اندوهی بر قلبم وارد ساخت.

چرا مردم بامیان چنین افرادی را مفت از دست بدهند؟ مگر گناه جواد ضحاک چه بود که چنین مظلومانه اسیر و شهید شد و به راه بابه پیوست؟

جواد ضحاک قربانی صلح خواهی مردم بامیان و هزاره جات شد. مصلحت اندیشی رهبران و بزرگان ، مماشات و مدارای مسئولین ، صلح خواهی مردم بامیان و .... باعث شهادت وی گردید.

قوم وحشت و ترور ، در مناطق خود ، نا امنی ایجاد کرده ، هم از دولت و هم از خارجیان باج و امکانات دریافت میکنند. از طرف دیگر تریاک و مواد مخدر و هزاران خلاف دیگر عوایدی دیگر برای آنان دارد.

اما مردم هزاره جات به بهانه اینکه مشکل امنیتی ندارند و همه جا در صلح و امنیت است ، در اذهان عموم محو و فراموش میشود . نه تنها کمک و امکاناتی دریافت نمیکنند بلکه آقای ضحاک به نشانه بی عدالتی و ظلم حکومت ، سرک بازار بامیان را کاهگل میکند.

دیگر صبر و حوصله و تحمل کارآیی خود را از دست داده است. مردم صبور و مظلوم بامیان و هزاره جات در مدت این ده سال مزد صلح خواهی ، قناعت و بردباری خود را گرفته اند.

کجا هستند ادامه دهندگان راه مزاری بزرگ ، شفیع و نصیر و ... تا درسی به این قوم وحشی و نسل یهود بدهند .

صلح با کی ، مذاکره با کی ؟

 آنها سر فرزندان شما را میبرند و جنازه اش را توهین کرده به ریش همه میخندند باز هم دم از مذاکره و صلح یعنی حماقت ، یعنی فرو رفتن در چاه متعفن ذلت و خواری یعنی خود کشی دسته جمعی ....

اگر فرزندان هزاره بیدار نشوند و حق خود را از حلقوم این حاکمات بی درد و ظالم نگیرند ، خود شریک ظالم هستند .

اگر فرزندان قهرمان هزاره بیدار نشوند ، جواد ضحاک آخرین قربانی نخواهد بود !

افسوس و صد افسوس از چنین فاجعه بزرگ اما لعن و نفرین بر بعضی رسانه ها که سکوت معنا دار کرده حتی از نشر شهادت آقای ضحاک خود داری کردند.