زمانی که روح الله نیکپا در حال مسابقه المپیک لندن بود ، عده  بسیار زیادی از مردم افغانستان خصوصاً جوانان ، تلاش میکردند که پخش مستقیم این مسابقه را از طریق تلویزیون ، ماهواره ، اینترنت ، موبایل ، رادیو و .... دنبال کنند. چرا که همه چشمها و قلبها به سوی حرکات نیکپا بود و همه برای قهرمانی او دعا میکردند. روح الله دیوارهای قومی و نژادی و زبانی و مذهبی را از پیش پای خود برداشته بود و دیگر فرقی نمیکرد. 

پشتون ، تاجیک ، ازبک ، هزاره و خلاصه هر تبعه افغانستان برای پیروزی اش دعا و خدا خدا میکردند. چرا که از میان سی سال جنگ و خونریزی ، میرفت که این شیر بچه ، مدال قهرمانی را بدست آورد و ثابت کند که افغانستان میخواهد دیگر در صدر اخبار انفجار و انتحار نباشد. قهرمان دیگر بنام نثار احمد بهاوی اگر چه مدالی بدست نیاورد ، ولی نزد هر افغان قهرمان میباشد . 

در طی این هفته تمام صفحات اینترنتی ، فیسبوک  و روزنامه ها که متعلق به افغانها بود ، از قهرمانی نیکپا و بهاوی گفتند  عکسهای آنان را نشر کردند. 

 

این دو فهرمان ، به حقیقت قهرمانی ملی هستند چرا که تعصبات قومی ، نژادی ، لسانی و مذهبی را از بین برده و در دل هر افغان جای پیدا کردند. 

در حالیکه تمام رهبران و سران جهادی ، در طی 30 سال گذشته ، به چنین موفقیتی دست پیدا نکرده اند.

خوب است رهبران و نخبگان سیاسی از این دو جوان درس بگیرند و راه های اتحاد ملی را بیاموزند.

زنده باد قهرمانان ورزشکار افغانستان