یکی از انسانهای اندیشمند ، فرهیخته و روشنفکر افغانستان در بستر بیماری افتاده و با مرگ و فقر  دست و پنجه نرم میکند. هرگاه سخنان نغز و روشنگر او را از طریق رسانه میشنیدم ، احساس میکردم که هنوز روح عدالت خواهی و انسانیت در افغانستان زنده است . اما بیش از یک سال است که دیگر این صدا  و افشاگریهای او را نمیشنیدم . اما امروز متاسفانه خبر شدم این مرد هم در بستر بیماری و هم در حالت فقر بسر میبرد. بدون شک این مرد بر تمامی  مردم افغانستان و خصوصا عدالت خواهان و نهادهای مدنی و رسانه ها بسیار حق دارد . ولی متاسفانه از هیچ نهاد و رسانه ای ، دیگر خبری از قسیم اخگر نیست . از این بیخبری نهادها و رسانه ها و سکوت روشنفکران چنین استنباط میشود که افغانستان و جامعه آن سخت بیوفا و نمک نشناس است . حداقل کاری که نهادهای مدنی میتوانند انجام بدهند این است که گاهی به عیادت این مرد رفته و رسانه ها گزارش مختصری از حال و روز وی تهیه و در معرض نمایش قرار بدهند تا شاید اندک کمی از سوی افراد نیکو کار صورت پذیرد.