7 ثور1357 بنام انقلاب کارگران ، دهقانان و زحمتکشان افغانستان ،  آغازی شد برای کشتار و زنده بگور شدن هزاران نفر بیگناه و شروع پروژه رسیدن ارتش سرخ شوروی به آبهای گرم .در مدت 14 سال زمامداری ترکی ، حفیظ الله امین ، ببرک کارمل و داکترنجیب  ، میلیونها نفر کشته ، زخمی ، معیوب ،آواراه و مهاجرشدند.


اما غافل از آنکه روز سیاه  8 ثور 1371 و پیروزی مجاهدین ، فلاکت و تباهی بیشتر مردم  مظلوم افغانستان را به ارمغان می آورد.
راکتهای حکمتیار ، تیر و مرمی های بعضی احزاب  و گروه های  جهادی ، سینه های فرزندان افغانستان را شکافت.جنایات برخی از رهبران مجاهدین در جنگهای کابل ، روی کمونیستهای خونخوار را سفید کرد.بلاخره طالبان با شمشیر تحجر و جهالت به جان اطفال و زنان مظلوم این مرز و بوم افتاد و هرچه کمونیست و مجاهد در حق این مردم نکرده بود، با تمام شقاوت و سنگدلی انجام داد.


و این جنایات در ابعاد مختلف همچنان ادامه دارد.
در حیرتم که با چه آبروئی از هشت ثور و پیروزی مجاهدین تجلیل میکنند؟


به نظرم  ، روز 8 ثور ، باید روز ماتم ملی نامیده شود و همه مردم سیه پوش ، به بیوه زنان و یتیمان و قربانیان جنایات مجاهدین ، تسلیت گفته و برسر مزار کشته شدگان و شهیدان ، شیون  نمائیم.

8 ثور ، روز عزا  و ماتم  ملی  مردم افغانستان تسلیت باد!

( البته لازم به یاد آوری است که حساب عده ای از  مجاهدین که بعد از شکست شوروی سابق ، اسلحه را کنار گذاشته اند، جداست و قابل تقدیر ، اجرشان با خداوند یکتا  )