ژاپن و افغانستان!
دو سوم ساختمانهای هیروشیما از جمله کارخانههای فولادسازی و صنعتی ، چون میتسو بیشی در اثر این بمباران نابود شدند .
سه روز بعد ، بمب اتمی دیگری در شهر ناکازاکی ژاپن توسط بمب افکنهای آمریکا انداخته شد و هرچه انسان و حیوان و گیاه بود ، سوختند و شهر به کلی نابود گردید.
اما مردم ژاپن از این شکست ، نا امید نشده و بلافاصله پس از چند سال ، بیشتر شهرهای ویران خویش را آباد کردند.
مدیریت قوی ، اتحاد ، اهمیت دادن به تعلیم و تربیه دانش آموزان و دلسوزی به مردم و کشور خویش ، موجب میشود تا ژاپن ، به یکی از پیشرفته ترین کشورهای دنیا در صنعت و تکنولوژی ، تبدیل شود.
(هیروشیما بعد از باز سازی)
اکنون شهرهای هیروشیما و ناکازاکی ژاپن ، اعلام آمادگی کرده اند تا میزبان بازیهای المپیک باشند.
اما متأسفانه ، افغانستان عزیز که بیش از ۹۹ درصد مسلمان در آن زندگی میکند ، هنوز از آب آشامیدنی سالم محروم است . هنوز برق حتی در کابل پایتخت ، به همه خانه ها نرسیده است. سرک اسفالت شده ، در بسیاری از مناطق کابل دیده نمیشود. سیستم آب فاضلاب وجود ندارد. انواع بیماری با جان اطفال افغانستان بازی میکند و هنوز ، برادران ناراضی طالب به فکر ریش است که مبادا کم شود و کابینه جناب کرزی به فکر آن است که چطور ، جیبهای همیشه خالی خویش را پر از سیم و زر کنند. نمایندگان سابق و فعلی پارلمان به فکر معاملات اقتصادی و سیاسی خویش. پس کی و چگونه شهرهای ویران افغانستان آباد خواهد شد؟ آیا باید منتظر بود تا خارجیها برای من و شما ، ویرانیها را آباد سازد؟
تا کی اطفال و کودکان افغانستان ، تحمل کنند رنجی را که من و شما برای آنان به ارمغان آورده ایم؟جناب ملا عمر ، کرزی ، سیاف ، ربانی ، حکمتیار و .... جوابی برای این کودکان دارید؟
اینجانب دانش در افغانستان عزیز بدنیا آمده ام.